ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಗಳು
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆ
ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದ ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ, ಕನ್ನಡ ಆವೃತ್ತಿ
LL.M. (Two Years) · ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ 1
2024 Mar ಪರೀಕ್ಷೆ
munotes.in
ಮುಂಬೈ
ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಗಳು
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆ
ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದ ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ, ಕನ್ನಡ ಆವೃತ್ತಿ
LL.M. (Two Years) · ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ 1
2024 Mar ಪರೀಕ್ಷೆ
munotes.in
ಮುಂಬೈ
munotes.in ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಪ್ರಕಟವಾದದ್ದು: 14 ನವೆಂಬರ್ 2026.
ಪ್ರಕಾಶಕರು: munotes.in, ಮುಂಬೈ.
ಮಾದರಿ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು munotes.in ನ ಸಂಪಾದಕೀಯ ವಿಭಾಗ ಬರೆದು ಸಂಪಾದಿಸಿದೆ; ಇದು munotes.in ಮಾಡಿದ ಅವುಗಳ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ.
ಈ ಸಂಪುಟದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ, ಆನ್ಲೈನ್ನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ AI ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬಹುದು, ಶ್ರೇಯ ನೀಡಿ: munotes.in ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ಮತ್ತು ಈ ಸಂಪುಟದ ಪುಟಕ್ಕೆ ಲಿಂಕ್ ನೀಡಿ. ಇಡೀ ಸಂಪುಟವನ್ನು ಮರುಮುದ್ರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಪೂರ್ಣ ನಿಯಮಗಳು: munotes.in/content-license.
munotes.in ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಧ್ಯಯನ ಸಾಧನ. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದರ ಅನುಮೋದನೆ ಪಡೆದಿಲ್ಲ.
ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಅಧಿಕೃತ ಉತ್ತರಸೂಚಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಪುಟದ ಉತ್ತರಗಳು ಮಾದರಿ ಉತ್ತರಗಳು: ಪೂರ್ಣ ಅಂಕ ಪಡೆಯುವ ಉತ್ತರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬರೆದವು. ಅವು ಅಧ್ಯಯನದ ಸಾಧನ; ಪರೀಕ್ಷಕರು ಹೇಗೆ ಅಂಕ ನೀಡಿದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತ ಆಧಾರವಲ್ಲ.
ಇಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಯು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು 2024 Mar ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ; ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕನ್ನಡ ಪಾಠವನ್ನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವೇ ಮುದ್ರಿಸಿದೆ.
ಕೆಳಗಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು 2024 Mar ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಕ್ರಮದಲ್ಲೇ ಇವೆ.
ಅಂಕಗಳುಪುಟ
The questions in this volume are the questions asked at the 2024 Mar examination, reproduced as ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ set them, in the order it set them. ದೀರ್ಘ ಓದುವ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಸಾರಾಂಶಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸುತ್ತದೆ. Only the answers are ours. ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಿ.
ಅವಧಿ: 3 hours · ಒಟ್ಟು ಅಂಕಗಳು: 80 · 10 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ
ಈ ಸಂಪುಟವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸುವುದು
ಮೊದಲು ಪರೀಕ್ಷೆಯಂತೆಯೇ, ಸಮಯ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ನೀವೇ ಬಿಡಿಸಿ. ನಂತರ ಇಲ್ಲಿನ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ ಅಂಕ ನೀಡಿ. ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಉತ್ತರ ಓದುವುದು ಉಪಯುಕ್ತ ಎನಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಕಲಿಯುವುದು ಕಡಿಮೆ: ಉತ್ತರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನೀವೇ ಬರೆಯಬಲ್ಲಿರಿ ಎಂಬುದು ಎರಡು ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳು.
ಉತ್ತರ
ಪೂರ್ಣ ಅಂಕಗಳಿಗಾಗಿ, ಇವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಿ: "ಕಾನೂನು ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಧನ" ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥ (ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ "devise" ಎಂದು ಮುದ್ರಿತವಾಗಿದೆ); ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಸಿದ್ಧಾಂತ (ಇಹೆರಿಂಗ್, ಪೌಂಡ್ರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ (social engineering), ಫ್ರೀಡ್ಮನ್, ಡ್ರೋರ್ರ ನೇರ ಮತ್ತು ಪರೋಕ್ಷ ಪಾತ್ರ); ಸಾಧನವು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಗಳು (ನಿಷೇಧ, ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು, ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು, ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದು); ಈ ಸಾಧನವು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಯೋಜನೆಯಾಗಿ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ; ಮೂರು ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಕರಣಗಳು (Champakam Dorairajan, Vishaka, Bandhua Mukti Morcha) ಮತ್ತು ಮಿತಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪ್ರಕರಣ (Appa Balu Ingale); ಸಾಧನವಾಗಿ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ ಕಾನೂನನ್ನು ಹೋಲಿಸುವ ಒಂದು ಕೋಷ್ಟಕ; ಸಾಧನದ ಮಿತಿಗಳು; ಉಪಸಂಹಾರ.
ಸಾಧನ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಉಪಕರಣ. ಕಾನೂನನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಧನ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ಎಂದರೆ, ಸಮಾಜವು ಕಾನೂನನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತಾನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಸಾಮಾಜಿಕ ಗುರಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಲು ಅದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು. ಕಾನೂನು ಜನರು ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರ ದಾಖಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಸಮಾಜವು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ತನ್ನ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಇತ್ಯರ್ಥಪಡಿಸುವ ಮತ್ತು ತನ್ನದೇ ಏರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗ ಅದು.
ಈ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಎರಡು ಮುಖಗಳಿವೆ. ಕಾನೂನು ಸಮಾಜದಿಂದಲೇ ಬರುವುದರಿಂದ ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕ: ಅದರ ನಿಯಮಗಳು ಜನರು ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತವೆ. ರಾಜ್ಯವು ಅದನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದಾದ್ದರಿಂದ ಕಾನೂನು ಒಂದು ಸಾಧನ. ಅದು ಒಂದು ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು, ಒಂದು ಹಕ್ಕನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು, ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಬಹುದು ಅಥವಾ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಮರುಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಬಹುದು.
ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಸವಿನಿಯವರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಶಾಲೆಯದು (historical school). ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಕಾನೂನನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಒಂದು ಜನಸಮುದಾಯದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು (social change) ಅನುಸರಿಸಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ. ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿನ ಹೇಳಿಕೆ ಆ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು, ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಆಧುನಿಕ ಕಲ್ಯಾಣ ರಾಜ್ಯದ (welfare State) ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ, ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ.
ರುಡಾಲ್ಫ್ ವಾನ್ ಇಹೆರಿಂಗ್ ಮೊದಲಿಗರು. ಕಾನೂನು ಒಂದು ಮುಚ್ಚಿದ ತಾರ್ಕಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೇಲೆ ಅವರು ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಕಾನೂನು ಒಂದು ಗುರಿಗೆ ಸಾಧನ, ಮತ್ತು ಆ ಗುರಿ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ (interests) ರಕ್ಷಣೆ. ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅದರಿಂದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಕಾನೂನು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ.
ರಾಸ್ಕೊ ಪೌಂಡ್ ಇಹೆರಿಂಗ್ರ ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದರು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹೆಸರನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಅವರು ಕಾನೂನನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಒಬ್ಬ ಎಂಜಿನಿಯರ್ನನ್ನು ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದಲ್ಲ, ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಕಾನೂನು ಮಾನವನ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಅಳೆಯಬೇಕು. ಕನಿಷ್ಠ ಘರ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಕನಿಷ್ಠ ವ್ಯರ್ಥದೊಂದಿಗೆ ಗರಿಷ್ಠ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾನೂನು ಪೂರೈಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಪೌಂಡ್ರ ಸೂತ್ರ.
ಪೌಂಡ್ರ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹಂತಗಳಿವೆ. ಮೊದಲು, ಜನರು ಮಾಡುವ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳೆಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಯಾವ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾನ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ. ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ. ಅವರು ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿನ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿನ ಕಾನೂನು (law in books and law in action) ನಡುವೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಗೆರೆಯನ್ನೂ ಎಳೆದರು. ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ನಿಯಮ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರೆಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.
ವುಲ್ಫ್ಗ್ಯಾಂಗ್ ಫ್ರೀಡ್ಮನ್ ಅವರ ವಾದದ ಪ್ರಕಾರ, ಆಧುನಿಕ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಮಿಕ, ಕಲ್ಯಾಣ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಂತಹ ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಶಾಸನ (legislation) ಮತ್ತು ಯೋಜನೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತವೆ.
ಯೆಹೆಜ್ಕೆಲ್ ಡ್ರೋರ್ ಅತ್ಯಂತ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಕಾನೂನಿಗೆ ಒಂದು ಪರೋಕ್ಷ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಒಂದು ನೇರ ಪಾತ್ರ ಇದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ, ಕಾನೂನು ಶಾಲೆಗಳು, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬಗಳಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನಂತರ ಸಮಾಜವನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತವೆ. ನೇರವಾಗಿ, ಕಾನೂನು ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಆದೇಶಿಸುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ನಿಯಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೇರ ಪಾತ್ರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಡ್ರೋರ್ ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ಕಲ್ಪನೆ ಕೇವಲ ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲೇ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ. 1950 ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರದಿದ್ದ ಒಂದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ನ್ಯಾಯದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ (Preamble) ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸುವಂತೆ ಅನುಚ್ಛೇದ 38 ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದೇಶಕ ತತ್ವಗಳು (directive principles) ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವಾಗ ರಾಜ್ಯ ಅವುಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅನುಚ್ಛೇದ 37 ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಸಂವಿಧಾನವು ಕಾನೂನನ್ನು ಒಂದು ಹೊಸ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾಗ IV ಪೌಂಡ್ರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ. ಅದು ಜೀವನೋಪಾಯ, ನ್ಯಾಯಯುತ ವೇತನ, ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯ, ಉಚಿತ ಕಾನೂನು ನೆರವು (legal aid), ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ವರ್ಗಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಸಂಗತಿಗಳು. 1951 ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 9 ರಂದು ತೀರ್ಮಾನವಾದ State of Madras v. Champakam Dorairajan, AIR 1951 SC 226 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮತ್ತು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿನ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿತು. ಅದು ಇದನ್ನು ಒಂದು ಕೋಮುವಾರು ಸರ್ಕಾರಿ ಆದೇಶದ (Communal Government Order) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿತು. ಪ್ರವೇಶ ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಅನುಚ್ಛೇದ 29(2) ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.
ನಿರ್ಣಯ. ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಿತು. ಧರ್ಮ, ವಂಶ, ಜಾತಿ ಅಥವಾ ಭಾಷೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ನಿರಾಕರಿಸುವುದನ್ನು ಅನುಚ್ಛೇದ 29(2) ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ನಿರ್ದೇಶಕ ತತ್ವವು ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮೀರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಇದು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ. ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸತ್ತು ಸಂವಿಧಾನ (ಮೊದಲನೆಯ ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಅಧಿನಿಯಮ, 1951 (Constitution (First Amendment) Act, 1951) ಅನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಅದು ಅನುಚ್ಛೇದ 15(4) ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಿತು. ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಿಗಾಗಿ (backward classes) ಮತ್ತು ಅನುಸೂಚಿತ ಜಾತಿಗಳು (Scheduled Castes) ಮತ್ತು ಅನುಸೂಚಿತ ಪಂಗಡಗಳಿಗಾಗಿ (Scheduled Tribes) ವಿಶೇಷ ಉಪಬಂಧ ಮಾಡಲು ಆ ಅನುಚ್ಛೇದ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮೀಸಲಾತಿಯ (reservation) ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಧುನಿಕ ಕಾನೂನು ಆ ಖಂಡದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಕಾನೂನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಮತ್ತು ತ್ವರಿತವಾಗಿ, ಬಳಸಲಾಯಿತು.
ಸಂಗತಿಗಳು. 1997 ರ ಆಗಸ್ಟ್ 13 ರಂದು ತೀರ್ಮಾನವಾದ Vishaka v. State of Rajasthan, AIR 1997 SC 3011 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಸಮಾಜ ಸೇವಕಿ ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹದ (child marriage) ವಿರುದ್ಧ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಕೊರತೆಯನ್ನು ತುಂಬುವಂತೆ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡವು. ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿನ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳದ ವಿರುದ್ಧ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಇರಲಿಲ್ಲ.
ನಿರ್ಣಯ. ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ಅನುಚ್ಛೇದಗಳು 14, 15, 19(1)(g) ಮತ್ತು 21 ನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತದೆ. ಶಾಸನವೊಂದು (statute) ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಬದ್ಧಕಾರಿ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು. ಅದು ಮಹಿಳೆಯರ ವಿರುದ್ಧದ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ತಾರತಮ್ಯದ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಕುರಿತ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು (Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women) ಆಧರಿಸಿತು. ಸಂಸತ್ತು ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸುವವರೆಗೆ ಆ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳು ಬದ್ಧಕಾರಿಯಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು.
ಇದು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ಸಾಧನವನ್ನು ಒಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಬಳಸಿತು, ಮತ್ತು ತಾನು ಶಾಸಕಾಂಗದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೇಳಿತು. ನಂತರ ಸಂಸತ್ತು ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ (ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆ, ನಿಷೇಧ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರ) ಅಧಿನಿಯಮ, 2013 (Sexual Harassment of Women at Workplace (Prevention, Prohibition and Redressal) Act, 2013) ಅನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು.
ಸಂಗತಿಗಳು. 1983 ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 16 ರಂದು ತೀರ್ಮಾನವಾದ Bandhua Mukti Morcha v. Union of India, AIR 1984 SC 802 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಫರೀದಾಬಾದ್ನ ಕಲ್ಲು ಕ್ವಾರಿಗಳಲ್ಲಿನ ಜೀತ ಕಾರ್ಮಿಕರ (bonded labourers) ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಸಂಘಟನೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯಿತು.
ನಿರ್ಣಯ. ಅನುಚ್ಛೇದ 32 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ನಿರ್ವಹಣೀಯವಾಗಿತ್ತು. ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಲು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಆಯುಕ್ತರನ್ನು ನೇಮಿಸಿತು ಮತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆ ಹಾಗೂ ಪುನರ್ವಸತಿಯ ಕುರಿತು ವಿವರವಾದ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು. ಅನುಚ್ಛೇದ 21 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಗೌರವದೊಂದಿಗೆ (human dignity) ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕು ತನ್ನ ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ತತ್ವಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತು.
ಇದು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ. ಜೀತ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿ (ನಿರ್ಮೂಲನೆ) ಅಧಿನಿಯಮ (Bonded Labour System (Abolition) Act) 1976 ರಿಂದಲೇ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಕಾರ್ಮಿಕನಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯವನ್ನು ತಲುಪುವ ಮಾರ್ಗ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ಕೊರತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸಾಧನ ಎಂದರೆ ಶಾಸನ ಮತ್ತು ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ತಲುಪುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಈ ಪ್ರಕರಣ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಪೌಂಡ್ರ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿನ ಕಾನೂನು.
| ಅಂಶ | ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಧನವಾಗಿ ಕಾನೂನು | ಸಮಾಜದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ ಕಾನೂನು |
|---|---|---|
| ದಿಕ್ಕು | ರಾಜ್ಯ ಸಮಾಜದ ಮೇಲೆ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ | ಸಮಾಜ ನಿಯಮವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ |
| ಮುಖ್ಯ ಮೂಲ | ಸಂವಿಧಾನ, ಶಾಸನ, ನ್ಯಾಯಿಕ ನಿರ್ದೇಶನ | ಸಂಪ್ರದಾಯ (custom), ಆಚರಣೆ (usage), ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಾನೂನು (personal law) |
| ಚಿಂತಕರು | ಇಹೆರಿಂಗ್, ಪೌಂಡ್, ಫ್ರೀಡ್ಮನ್ | ಸವಿನಿ, ಮೇನ್ |
| ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ | ಸಮಾಜ ಏನಾಗಬೇಕು? | ಸಮಾಜ ಈಗಾಗಲೇ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ? |
| ಮುಖ್ಯ ಅಪಾಯ | ಯಾರೂ ಪಾಲಿಸದ ಕಾನೂನು | ಹಳೆಯ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಯಮ |
ಇವೆರಡೂ ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ವಿವಾಹ ಅಧಿನಿಯಮ, 1955 (Hindu Marriage Act, 1955) ತನ್ನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಚ್ಛೇದನದ ಆಧಾರಗಳನ್ನು ನೀತಿಯಿಂದ ಪಡೆಯಿತು.
ಮೊದಲನೆಯದು, ನಿಯಮ ಮತ್ತು ರೂಢಿಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರ. ಹಿಂದೂ ವಿಧವಾ ಪುನರ್ವಿವಾಹ ಅಧಿನಿಯಮ, 1856 (Hindu Widows' Remarriage Act, 1856) ವಿಧವಾ ಪುನರ್ವಿವಾಹದ ಮೇಲಿದ್ದ ಕಾನೂನಿನ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿತು. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಅದು ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಅಡ್ಡಿ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿತ್ತು.
ಎರಡನೆಯದು, ಜಾರಿಯು ಅದೇ ಸಮಾಜದ ಜನರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. 1992 ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 1 ರಂದು ತೀರ್ಮಾನವಾದ State of Karnataka v. Appa Balu Ingale, AIR 1993 SC 1126 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಆರೋಪಿಗಳು ಅನುಸೂಚಿತ ಜಾತಿಯ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಹೊಸ ಕೊಳವೆಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಡೆದರು. ಅವರು ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಅಧಿನಿಯಮದ ಕಲಂ 4 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದೋಷಿಗಳೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಮೇಲ್ಮನವಿಯಲ್ಲಿ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸೆಷನ್ಸ್ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು (Additional Sessions Judge) ಅವರಲ್ಲಿ ಮೂವರ ದೋಷನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದರು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರನ್ನು ಖುಲಾಸೆಗೊಳಿಸಿದರು. ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, ಪುನರೀಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ (revision), ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಖುಲಾಸೆಗೊಳಿಸಿತು. ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸೆಷನ್ಸ್ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ತೀರ್ಪನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿತು ಮತ್ತು ಅಧಿನಿಯಮದ ಉದ್ದೇಶಾತ್ಮಕ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆಗೆ (purposive reading) ಕರೆ ನೀಡಿತು. ಪ್ರಕರಣ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕಾನೂನು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು.
ಮೂರನೆಯದು, ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯವನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ದಾವೆ (public interest litigation) ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ತಂದಾಗ ಮಾತ್ರ.
ನಾಲ್ಕನೆಯದು, ನಿಷೇಧವು ಒಂದು ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮರೆಗೆ ತಳ್ಳಬಹುದು. ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ಆಯ್ಕೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ವ್ಯವಹಾರದ ಎರಡೂ ಕಡೆಯವರು ಅದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರೂ ದೂರು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಐದನೆಯದು, ಕಾನೂನು ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ, ನಂಬಿಕೆಯನ್ನಲ್ಲ. ಅನುಚ್ಛೇದ 17 ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ಒಂದು ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಲ್ಲದು. ಜಾತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬದಲಿಸಲಾರದು.
ಈ ಮಿತಿಗಳು ಕಾನೂನನ್ನು ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಶಾಸನವು ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆರಂಭ, ಅದರ ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಉಪಸಂಹಾರ. ಹೇಳಿಕೆ ಸರಿ, ಒಂದು ಷರತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಧನ. ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಗುರಿಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭಾಗ IV ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೆರೆಯಲು, ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಜೀತ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಸಂಸತ್ತು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಕಾನೂನನ್ನು ಬಳಸಿವೆ. ತಿದ್ದುಪಡಿ, ನ್ಯಾಯಿಕ ನಿರ್ದೇಶನ ಮತ್ತು ಹೊಸ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಧನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು Champakam Dorairajan, Vishaka ಮತ್ತು Bandhua Mukti Morcha ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಷರತ್ತು ಡ್ರೋರ್ರದು: ಜಾರಿ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳನ್ನು ತಲುಪುವ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಸಾಧನ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾನೂನು ಬದಲಾವಣೆಯ ಆರಂಭ, ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಅದನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಜನರು ಬೇಕು.
The rest of the answers
You have read the question paper and its first answer in full. Buy the solved papers once and you can read every answer of every solved paper in this semester.
Solved papers: ₹499 Already bought it? Sign in
The question paper itself stays free, and so does the syllabus.
What should we fix or add?
ಈ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಕಂಡಿತೇ? ತಿಳಿಸಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ.