ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಗಳು
ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರ
ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದ ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ, ಕನ್ನಡ ಆವೃತ್ತಿ
LL.B. (Three Years) · ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ 3
2019 Jun ಪರೀಕ್ಷೆ
munotes.in
ಮುಂಬೈ
ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಗಳು
ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರ
ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದ ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ, ಕನ್ನಡ ಆವೃತ್ತಿ
LL.B. (Three Years) · ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ 3
2019 Jun ಪರೀಕ್ಷೆ
munotes.in
ಮುಂಬೈ
munotes.in ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಪ್ರಕಟವಾದದ್ದು: 5 ನವೆಂಬರ್ 2026.
ಪ್ರಕಾಶಕರು: munotes.in, ಮುಂಬೈ.
ಮಾದರಿ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು munotes.in ನ ಸಂಪಾದಕೀಯ ವಿಭಾಗ ಬರೆದು ಸಂಪಾದಿಸಿದೆ; ಇದು munotes.in ಮಾಡಿದ ಅವುಗಳ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ.
ಈ ಸಂಪುಟದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ, ಆನ್ಲೈನ್ನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ AI ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬಹುದು, ಶ್ರೇಯ ನೀಡಿ: munotes.in ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ಮತ್ತು ಈ ಸಂಪುಟದ ಪುಟಕ್ಕೆ ಲಿಂಕ್ ನೀಡಿ. ಇಡೀ ಸಂಪುಟವನ್ನು ಮರುಮುದ್ರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಪೂರ್ಣ ನಿಯಮಗಳು: munotes.in/content-license.
munotes.in ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಧ್ಯಯನ ಸಾಧನ. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದರ ಅನುಮೋದನೆ ಪಡೆದಿಲ್ಲ.
ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಅಧಿಕೃತ ಉತ್ತರಸೂಚಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಪುಟದ ಉತ್ತರಗಳು ಮಾದರಿ ಉತ್ತರಗಳು: ಪೂರ್ಣ ಅಂಕ ಪಡೆಯುವ ಉತ್ತರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬರೆದವು. ಅವು ಅಧ್ಯಯನದ ಸಾಧನ; ಪರೀಕ್ಷಕರು ಹೇಗೆ ಅಂಕ ನೀಡಿದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತ ಆಧಾರವಲ್ಲ.
ಇಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಯು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು 2019 Jun ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ; ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕನ್ನಡ ಪಾಠವನ್ನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವೇ ಮುದ್ರಿಸಿದೆ.
ಕೆಳಗಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು 2019 Jun ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಕ್ರಮದಲ್ಲೇ ಇವೆ.
ಅಂಕಗಳುಪುಟ
The questions in this volume are the questions asked at the 2019 Jun examination, reproduced as ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ set them, in the order it set them. ದೀರ್ಘ ಓದುವ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಸಾರಾಂಶಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸುತ್ತದೆ. Only the answers are ours. ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಿ.
ಅವಧಿ: 3 hours · ಒಟ್ಟು ಅಂಕಗಳು: 100 · 13 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ
ಈ ಸಂಪುಟವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸುವುದು
ಮೊದಲು ಪರೀಕ್ಷೆಯಂತೆಯೇ, ಸಮಯ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ನೀವೇ ಬಿಡಿಸಿ. ನಂತರ ಇಲ್ಲಿನ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ ಅಂಕ ನೀಡಿ. ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಉತ್ತರ ಓದುವುದು ಉಪಯುಕ್ತ ಎನಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಕಲಿಯುವುದು ಕಡಿಮೆ: ಉತ್ತರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನೀವೇ ಬರೆಯಬಲ್ಲಿರಿ ಎಂಬುದು ಎರಡು ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳು.
ಉತ್ತರ
ಪೂರ್ಣ ಅಂಕಗಳಿಗಾಗಿ, ಇವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಿ: ಕಾನೂನಿನ ನೈಜತಾವಾದ (legal realism) ಎಂದರೇನು ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ಔಪಚಾರಿಕತಾವಾದ (formalism); ಅದರ ಪೂರ್ವಗಾಮಿಗಳು (ಹೋಮ್ಸ್, "The Path of the Law", 1897, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು "ಕೆಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯ"; ಗ್ರೇ, ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲವಾಗಿ (source of law) ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು); ಅಮೆರಿಕನ್ ನೈಜತಾವಾದ: ಲೆವೆಲಿನ್ (ಕಾಗದದ ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ನೈಜ ನಿಯಮಗಳು; ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ), ಜೆರೋಮ್ ಫ್ರಾಂಕ್ (ನಿಯಮ ಸಂದೇಹವಾದ ಮತ್ತು ಸಂಗತಿ ಸಂದೇಹವಾದ; ವಿಚಾರಣಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯ); ಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿನೇವಿಯನ್ ನೈಜತಾವಾದ: ಹ್ಯಾಗರ್ಸ್ಟ್ರೋಮ್, ಒಲಿವೆಕ್ರೋನಾ ("ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಜ್ಞೆಗಳಾಗಿ" ಕಾನೂನು), ರಾಸ್ (ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಊರ್ಜಿತತೆ (validity)); ಎರಡು ಶಾಲೆಗಳ ಹೋಲಿಕೆ; ನೈಜತಾವಾದದ ಕೊಡುಗೆಗಳು; ಟೀಕೆಗಳು (ಹಾರ್ಟ್ರ ಆಂತರಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ (internal point of view), ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರದೇ ಸ್ಥಾನ, ಅತಿಯಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ದ ನಿಯಮ ಸಂದೇಹವಾದ); ನೈಜತಾವಾದ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ನ್ಯಾಯಿಕ ಆಚರಣೆ (A.K. Gopalan v. State of Madras, 1950, ಮತ್ತು Maneka Gandhi v. Union of India, 1978; I.C. Golak Nath v. State of Punjab, 1967; Vishaka v. State of Rajasthan, 1997); ಒಂದು ಕೋಷ್ಟಕ; ಒಂದು ಉಪಸಂಹಾರ.
ಕಾನೂನಿನ ನೈಜತಾವಾದ ಎಂದರೆ ಕಾನೂನು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ (courts) ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ತೀರ್ಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ (statutes) ಮತ್ತು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದ ನಿಯಮಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬಾರದು. ನಿಯಮ ಪುಸ್ತಕಗಳು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನಲ್ಲ, ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೈಜತಾವಾದಿಗಳು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಔಪಚಾರಿಕತಾವಾದದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಅದು ಹುಟ್ಟಿತು. ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ತಾರ್ಕಿಕ ಅನುಮಾನದ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಕರಣದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಔಪಚಾರಿಕತಾವಾದಿಗಳು ಬೋಧಿಸಿದರು. ಇದು ಒಂದು ಮಿಥ್ಯೆ ಎಂದು ನೈಜತಾವಾದಿಗಳು ಹೇಳಿದರು. ನೈಜ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ, ನಿಯಮಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಅಥವಾ ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಸಂಗತಿಗಳು, ನೀತಿ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ (personality) ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಒತ್ತಡಗಳು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.
ಆಲಿವರ್ ವೆಂಡೆಲ್ ಹೋಮ್ಸ್ ನಂತರ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ (Supreme Court) ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾದರು. ಕಾನೂನಿನ ಹಾದಿ ("The Path of the Law", 1897) ಯಲ್ಲಿ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯೇ ಕಾನೂನು ಎಂದು ಅವರು ಬರೆದರು. ಒಬ್ಬ "ಕೆಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯನ" ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾನೂನನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಅಂತಹ ಮನುಷ್ಯ ನೈತಿಕತೆಯ (morality) ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ತಾನು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸಿದರೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ತನಗೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಕಾನೂನಿನ ಜೀವನ ತರ್ಕವಾಗಿಲ್ಲ, ಅನುಭವವಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಹೋಮ್ಸ್ ಬರೆದರು.
ಜಾನ್ ಚಿಪ್ಮನ್ ಗ್ರೇ ಶಾಸನಗಳು ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದೇ ಕಾನೂನು. ಒಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಒಂದು ಶಾಸನವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸುವವರೆಗೆ, ಅದರ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂದು ಯಾರೂ ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರರು.
ಕಾರ್ಲ್ ಲೆವೆಲಿನ್ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ನಿಯಮಗಳಾದ ಕಾಗದದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುವ ಆಚರಣೆಗಳಾದ ನೈಜ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದರು. The Bramble Bush (1930) ನಲ್ಲಿ ವಿವಾದಗಳ ಕುರಿತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅದೇ ಕಾನೂನು ಎಂದು ಅವರು ಬರೆದರು, ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಅವರು ನಂತರ ಮಿತಿಗೊಳಿಸಿದರು. ಅವರು ಒಂದು ಕಾರ್ಯಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು: ಕಾನೂನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ.
ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರೂ ಲೇಖಕರೂ ಆದ ಜೆರೋಮ್ ಫ್ರಾಂಕ್ Law and the Modern Mind (1930) ನಲ್ಲಿ ವಾದವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು. ಕಾನೂನು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಅವರು "ಮೂಲಭೂತ ಕಾನೂನು ಮಿಥ್ಯೆ" ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅವರು ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸಂದೇಹಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದರು.
ಎರಡನೆಯ ನೈಜತಾವಾದಿ ಶಾಲೆ ಸ್ವೀಡನ್ ಮತ್ತು ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್ನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಅದು ಅಮೆರಿಕನ್ ಶಾಲೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿತ್ತು.
ನೈಜತಾವಾದ ರಾಸ್ಕೊ ಪೌಂಡ್ರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಶಾಲೆಗೆ (sociological school) ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಅದೇ ಅಲ್ಲ. ಪೌಂಡ್ ಕಾನೂನನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ನ (social engineering) ಒಂದು ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ನಿಯಮಗಳನ್ನು (legal rules) ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಿದರು. ನೈಜತಾವಾದಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸಂದೇಹವಾದಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ನಿಯಮಗಳು ತೀರ್ಮಾನಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತವೆಯೇ ಎಂದೇ ಅವರು ಸಂದೇಹಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ತುಂಬಾ ಮುಂದೆ ಹೋದರು ಎಂದು ಪೌಂಡ್ ಟೀಕಿಸಿದರು. ಆದರೂ ಎರಡೂ ಶಾಲೆಗಳು ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿನ ಕಾನೂನಿಗಿಂತ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿನ ಕಾನೂನನ್ನು ನೋಡಿದವು.
ಒಂದು ಶಾಸನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ "ವಾಹನಗಳನ್ನು" ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಔಪಚಾರಿಕತಾವಾದಿ "ವಾಹನ" ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಆ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಬೈಸಿಕಲ್ಗಳನ್ನು, ಆಟಿಕೆ ಕಾರುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ಗಳನ್ನು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಿವೆ ಎಂದು ಒಬ್ಬ ನೈಜತಾವಾದಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮದ ನೀತಿ ಏನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಕರಣ ಹೇಗೆ ತೀರ್ಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮುನ್ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ನೈಜತಾವಾದಿಗೆ, ಆ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯೇ ಕಕ್ಷಿದಾರನಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುವ ಕಾನೂನು.
| ಅಂಶ | ಅಮೆರಿಕನ್ ನೈಜತಾವಾದ | ಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿನೇವಿಯನ್ ನೈಜತಾವಾದ |
|---|---|---|
| ಗಮನ | ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಿಕ ನಡವಳಿಕೆ | ಕಾನೂನು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರಿಣಾಮ |
| ವಿಧಾನ | ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ, ಅನುಭವಾಧಾರಿತ | ತಾತ್ವಿಕ, ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ |
| ಮುಖ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು | ಹೋಮ್ಸ್, ಗ್ರೇ, ಲೆವೆಲಿನ್, ಫ್ರಾಂಕ್ | ಹ್ಯಾಗರ್ಸ್ಟ್ರೋಮ್, ಒಲಿವೆಕ್ರೋನಾ, ರಾಸ್ |
| ಕಾನೂನು ಎಂದರೆ | ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಅಥವಾ ಮಾಡಲಿವೆ | ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹ |
| ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ಕುರಿತ ಧೋರಣೆ | ನಿಯಮಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅನಿರ್ದಿಷ್ಟ | ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ನೈಜ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳಲ್ಲ |
ಭಾರತೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ನೈಜತಾವಾದವನ್ನು ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಕಾನೂನನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಅದರ ಕೇಂದ್ರ ಒಳನೋಟವನ್ನು ಅವುಗಳ ಆಚರಣೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು (Constitution) ಓದುವಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆ. A.K. Gopalan v. State of Madras, 1950 AIR 27 ರಲ್ಲಿ, ಬಹುಮತ ಅನುಚ್ಛೇದ 21 ರಲ್ಲಿನ "ಕಾನೂನು" ಎಂಬುದನ್ನು ರಾಜ್ಯ ರಚಿಸಿದ ಕಾನೂನು ಎಂದು ಓದಿತು. ಶಾಸಕಾಂಗ ಅಧಿನಿಯಮಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. Maneka Gandhi v. Union of India, 1978 AIR 597 ರಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನ್ಯಾಯೋಚಿತ, ನ್ಯಾಯಯುತ ಮತ್ತು ಸಮಂಜಸವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ನಿರ್ಣಯಿಸಿತು. ಅನುಚ್ಛೇದ 21 ರ ಪದಗಳು ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಓದುವಿಕೆ ಬದಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಕಾನೂನೂ ಬದಲಾಯಿತು.
ತಮ್ಮ ತೀರ್ಪುಗಳ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು. I.C. Golak Nath v. State of Punjab, 1967 AIR 1643 ರಲ್ಲಿ, ಸಂಸತ್ತು (Parliament) ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು (fundamental rights) ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಲಾರದು ಎಂದು ಹನ್ನೊಂದು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಆರರ ವಿರುದ್ಧ ಐದರ ಬಹುಮತದಿಂದ ನಿರ್ಣಯಿಸಿದರು. ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಿದ ಭೂ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು, ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತನ್ನ ತೀರ್ಪನ್ನು ಉತ್ತರಾನ್ವಯ ತಳ್ಳಿಹಾಕುವಿಕೆಯ (prospective overruling) ಮೂಲಕ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಅನ್ವಯಿಸಿತು. ಅದು ನೈಜತಾವಾದಿಗಳು ವರ್ಣಿಸಿದ ಬಗೆಯ ನ್ಯಾಯಿಕ ನೀತಿ ರಚನೆ.
ಶಾಸನೀಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ತುಂಬುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು. Vishaka v. State of Rajasthan, AIR 1997 SC 3011 ರಲ್ಲಿ, ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿನ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳದ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಂಸತ್ತು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ, ಅನುಚ್ಛೇದ 141 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳನ್ನು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿತು. ಇಲ್ಲಿ, ಬಹಳ ನೈಜ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಏನನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತೋ ಅದೇ ಕಾನೂನಾಗಿತ್ತು.
ಉಪಸಂಹಾರ. ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರ ಮೂಲಕ ಕಾನೂನನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಕಾನೂನಿನ ನೈಜತಾವಾದ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹೋಮ್ಸ್ ಮತ್ತು ಗ್ರೇ ನೆಲವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು, ಲೆವೆಲಿನ್ ಕಾಗದದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ನೈಜ ನಿಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಫ್ರಾಂಕ್ ಸಂಗತಿ ಸಂದೇಹವಾದವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರು. ಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿನೇವಿಯನ್ನರಾದ ಹ್ಯಾಗರ್ಸ್ಟ್ರೋಮ್, ಒಲಿವೆಕ್ರೋನಾ ಮತ್ತು ರಾಸ್ ಕಾನೂನು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದರು. ನೈಜತಾವಾದ ಆಂತರಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರದೇ ತರ್ಕವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹಾರ್ಟ್ರ ಟೀಕೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಅದರ ಕೇಂದ್ರ ಒಳನೋಟ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, Gopalan ಪ್ರಕರಣದಿಂದ Maneka Gandhi ಪ್ರಕರಣದವರೆಗೆ, ಮತ್ತು Golak Nath ಪ್ರಕರಣ ಮತ್ತು Vishaka ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢಪಟ್ಟಿದೆ. ನೈಜತಾವಾದ ಕಾನೂನಿನ ಒಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧಾಂತವಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಕಾನೂನನ್ನು ಕೇವಲ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಮಿಥ್ಯೆಯನ್ನು ಅದು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
The rest of the answers
You have read the question paper and its first answer in full. Buy the solved papers once and you can read every answer of every solved paper in this semester.
Solved papers: ₹499 Already bought it? Sign in
The question paper itself stays free, and so does the syllabus.
What should we fix or add?
ಈ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಕಂಡಿತೇ? ತಿಳಿಸಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ.