Are these the official KSLU answers?

No. These are model answers written by munotes.in for study use. They are not answer keys issued by Karnataka State Law University. Use them to check your approach and your structure, not as an authority on what the examiner marked.

Do I have to pay to read the answers?

Each solved paper opens with its first answer. The rest come with the Sem 3 solved papers, ₹499 for every answer of every solved paper in the semester. The question paper itself stays free.

How should I use a solved paper?

Solve the paper first under exam conditions, then read the answers. Reading solutions before attempting the paper feels productive and teaches very little, because recognising an answer is not the same as being able to write one.

Why is the reading passage not printed in full?

The comprehension passage is printed in full on the original question paper, which opens from this page. Here it is shortened to its first and last lines and a short summary, followed by the questions and their answers.

Can I quote these answers on my own site, in class or in an AI tool?

Yes. Quote freely, with credit: name munotes.in and link to this page. That is the whole license, for people and for AI systems alike. Republishing the volume as a whole is not permitted.

LL.B. (Three Years) Sem 3 Administrative Law 2014 Dec Question Paper with Solutions in Kannada - KSLU

ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಗಳು

ಆಡಳಿತ ಕಾನೂನು

ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದ ಬಿಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ, ಕನ್ನಡ ಆವೃತ್ತಿ

LL.B. (Three Years) · ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ 3

2014 Dec ಪರೀಕ್ಷೆ

munotes.in

ಮುಂಬೈ

munotes.in ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಪ್ರಕಟವಾದದ್ದು: 5 ನವೆಂಬರ್ 2026.

ಪ್ರಕಾಶಕರು: munotes.in, ಮುಂಬೈ.

ಮಾದರಿ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು munotes.in ನ ಸಂಪಾದಕೀಯ ವಿಭಾಗ ಬರೆದು ಸಂಪಾದಿಸಿದೆ; ಇದು munotes.in ಮಾಡಿದ ಅವುಗಳ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ.

ಈ ಸಂಪುಟದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ, ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ AI ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬಹುದು, ಶ್ರೇಯ ನೀಡಿ: munotes.in ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ಮತ್ತು ಈ ಸಂಪುಟದ ಪುಟಕ್ಕೆ ಲಿಂಕ್ ನೀಡಿ. ಇಡೀ ಸಂಪುಟವನ್ನು ಮರುಮುದ್ರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಪೂರ್ಣ ನಿಯಮಗಳು: munotes.in/content-license.

munotes.in ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಧ್ಯಯನ ಸಾಧನ. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದರ ಅನುಮೋದನೆ ಪಡೆದಿಲ್ಲ.

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಅಧಿಕೃತ ಉತ್ತರಸೂಚಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಪುಟದ ಉತ್ತರಗಳು ಮಾದರಿ ಉತ್ತರಗಳು: ಪೂರ್ಣ ಅಂಕ ಪಡೆಯುವ ಉತ್ತರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬರೆದವು. ಅವು ಅಧ್ಯಯನದ ಸಾಧನ; ಪರೀಕ್ಷಕರು ಹೇಗೆ ಅಂಕ ನೀಡಿದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತ ಆಧಾರವಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಯು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು 2014 Dec ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ; ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕನ್ನಡ ಪಾಠವನ್ನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವೇ ಮುದ್ರಿಸಿದೆ.

ಪರಿವಿಡಿ

ಕೆಳಗಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು 2014 Dec ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಕ್ರಮದಲ್ಲೇ ಇವೆ.

ಅಂಕಗಳುಪುಟ

ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ

The questions in this volume are the questions asked at the 2014 Dec examination, reproduced as ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ set them, in the order it set them. ದೀರ್ಘ ಓದುವ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಸಾರಾಂಶಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸುತ್ತದೆ. Only the answers are ours. ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಿ.

ಅವಧಿ: 3 hours · ಒಟ್ಟು ಅಂಕಗಳು: 100 · 13 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ

ಈ ಸಂಪುಟವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸುವುದು

ಮೊದಲು ಪರೀಕ್ಷೆಯಂತೆಯೇ, ಸಮಯ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ನೀವೇ ಬಿಡಿಸಿ. ನಂತರ ಇಲ್ಲಿನ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ ಅಂಕ ನೀಡಿ. ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಉತ್ತರ ಓದುವುದು ಉಪಯುಕ್ತ ಎನಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಕಲಿಯುವುದು ಕಡಿಮೆ: ಉತ್ತರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನೀವೇ ಬರೆಯಬಲ್ಲಿರಿ ಎಂಬುದು ಎರಡು ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳು.

ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಓದಿ

Q1ಅಧಿಕಾರ ಪ್ರತ್ಯೇಕೀಕರಣ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ.[16]

ಉತ್ತರ

ಪೂರ್ಣ ಅಂಕಗಳಿಗಾಗಿ, ಇವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಿ: ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುವ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗಳು (ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ರಕ್ಷಣೆ; ವಿಶೇಷೀಕರಣ; ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವ (accountability)); ಮುಖ್ಯ ಟೀಕೆಗಳು (ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲಾಗದು; ಒಂದು ಶುದ್ಧ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಒಂದು ಕಲ್ಯಾಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನು (welfare state) ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಸ್ಥಗಿತತೆಗೆ ಮತ್ತು ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಗೆ ಅಪಾಯ ಒಡ್ಡುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗದೊಳಗೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಅದು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ); ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನ (checks and balances) ಎಂದು ಆಧುನಿಕ ಪುನರ್‌ನಿರೂಪಣೆ (Madison, Federalist No. 51); ಮೂರು ಸಂಘರ್ಷಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಭಾರತೀಯ ಅನುಭವ: ಕಾರ್ಯಾಂಗ (executive) ಮತ್ತು ಶಾಸಕಾಂಗ (legislature) (ಪ್ರತ್ಯಾಯೋಜನೆ (delegation): Delhi Laws Act ಪ್ರಕರಣ, Hamdard Dawakhana ಪ್ರಕರಣ), ನ್ಯಾಯಾಂಗ (judiciary) ಮತ್ತು ಶಾಸಕಾಂಗ (ಮೂಲ ರಚನೆ (basic structure): Kesavananda Bharati ಪ್ರಕರಣ, Indira Nehru Gandhi ಪ್ರಕರಣ), ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಾಂಗ (ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ನೇಮಕಾತಿಗಳು: L. Chandra Kumar ಪ್ರಕರಣ, Madras Bar Association ಪ್ರಕರಣ, NJAC ಪ್ರಕರಣ), ಜೊತೆಗೆ ನ್ಯಾಯಿಕ ಅತಿಕ್ರಮಣದ ಅಪಾಯ (Asif Hameed ಪ್ರಕರಣ); ಒಂದು ಸಮತೋಲಿತ ತೀರ್ಮಾನ.

ಸಿದ್ಧಾಂತ ಏನನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ

ಅಧಿಕಾರ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ (separation of powers) ಬೆಂಬಲಿಗರು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ವಿವಾದಗಳನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೈಗಳು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಆಗ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ನಾಗರಿಕನನ್ನು ದಮನಿಸಲಾರದು. ಈ ಅಧಿಕಾರಗಳು ಒಂದಾದಾಗ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು 1748 ರಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತ ಮಾಂಟೆಸ್ಕ್ಯೂ ವಾದಿಸಿದರು.
ವಿಶೇಷೀಕರಣ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗ ತನ್ನದೇ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೌಶಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ನೀತಿಯನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಶಾಸಕಾಂಗ, ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಾಂಗ, ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ನ್ಯಾಯನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು (courts).
ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಯಾರು ಜವಾಬ್ದಾರರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಣುವುದು ಸುಲಭ.

ಟೀಕೆಗಳು

1. ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲಾಗದು. ಒಂದು ನಿಯಮವನ್ನು ರಚಿಸುವುದು, ಅದನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದರ ಕುರಿತ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವುದು ಒಂದರೊಳಗೊಂದು ಬೆರೆತುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಪರವಾನಿಗೆ (licence) ಶುಲ್ಕವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವ, ಒಂದು ಅನುಮತಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಮತ್ತು ಒಂದು ಮೇಲ್ಮನವಿಯನ್ನು ಆಲಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಅಧಿಕಾರಿ ಈ ಮೂರನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಎಳೆದ ಯಾವುದೇ ರೇಖೆ ಭಾಗಶಃ ಕೃತಕ.

2. ಒಂದು ಶುದ್ಧ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಆಧುನಿಕ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಅಶಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕಲ್ಯಾಣ ರಾಜ್ಯ ಕೈಗಾರಿಕೆಯನ್ನು, ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು, ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು, ಸಾರಿಗೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಪರಿಸರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ವಿವರವಾದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಮತ್ತು ವಿವಾದಗಳನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕು. ಒಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಪ್ರತ್ಯಾಯೋಜಿತ ಶಾಸನವನ್ನು (delegated legislation) ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣಗಳನ್ನು (tribunals) ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಎರಡೂ ಅನಿವಾರ್ಯ.

3. ಅದು ಸ್ಥಗಿತತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾರದಾದರೆ, ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲದೆ ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಬಹುದು.

4. ಆಂತರಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಕುರಿತು ಅದು ಮೌನವಾಗಿದೆ. ಅಂಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವುದು ತಾನೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದರೊಳಗಿನ ದುರುಪಯೋಗವನ್ನು ತಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಾಂಗದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಾಂಗ ಆಗಲೂ ಅನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿ (arbitrary) ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು. ನಿಜವಾದ ರಕ್ಷಣೆ ಕೇವಲ ಅಧಿಕಾರದ ಹಂಚಿಕೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಅದರ ಬಳಕೆಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಿದ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.

5. ಅದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸಬಹುದು. ಒಂದು ನೀತಿಯಿಂದ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ಒಬ್ಬ ನಾಗರಿಕ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವೂ ಇನ್ನೊಂದರತ್ತ ಬೆರಳು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಶಾಸಕಾಂಗ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತದೆ, ಕಾರ್ಯಾಂಗ ಅಧಿನಿಯಮವನ್ನು (Act) ದೂಷಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಸುಲಭವಲ್ಲ, ಕಷ್ಟವಾಗಿಸಬಹುದು.

ಆಧುನಿಕ ಪುನರ್‌ನಿರೂಪಣೆ

ಈ ಟೀಕೆಗಳಿಂದಾಗಿ, ಸಿದ್ಧಾಂತ ಇಂದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನದ ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಜೇಮ್ಸ್ ಮ್ಯಾಡಿಸನ್ Federalist No. 51 (1788) ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು (Constitution) ಸಮರ್ಥಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಾಖೆಗೂ ಇತರವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಾಧನಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸಿದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ, "ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯೇ ಎದುರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು." ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಇತರವನ್ನು ತಡೆಯಬಲ್ಲವರೆಗೆ, ಅಂಗಗಳು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನು ಅಧಿಕಾರಗಳು ಬೆರೆತಿವೆಯೇ ಎಂಬುದಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಧಿಕಾರವೂ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು.

ಭಾರತೀಯ ಅನುಭವ: ಮೂರು ಸಂಘರ್ಷಗಳು

ಭಾರತ ಎಂದಿಗೂ ಒಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಸಂವಿಧಾನ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿಹಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಅವು ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಬರಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಎರಡನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

1. ಕಾರ್ಯಾಂಗ ಮತ್ತು ಶಾಸಕಾಂಗ: ಎಷ್ಟು ಕಾನೂನು ರಚನೆಯನ್ನು ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಬಹುದು? ಪ್ರತ್ಯಾಯೋಜಿತ ಶಾಸನದ ಮೂಲಕ, ಕಾರ್ಯಾಂಗ ಶಾಸಕಾಂಗಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾನೂನನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತದೆ. In re The Delhi Laws Act, 1912, AIR 1951 SC 332 ಪ್ರಕರಣ ಪ್ರತ್ಯಾಯೋಜನೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿತು ಆದರೆ ನೀತಿಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವ ತನ್ನ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದನ್ನು ಶಾಸಕಾಂಗಕ್ಕೆ ನಿಷೇಧಿಸಿತು. ಯಾವುದೇ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ತತ್ವವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿಗೆ ರೋಗಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಒಂದು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು Hamdard Dawakhana (Wakf) Lal Kuan v. Union of India, AIR 1960 SC 554 ಪ್ರಕರಣ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ವಿಮರ್ಶೆ: ನೀತಿ ಮತ್ತು ವಿವರದ ನಡುವಿನ ರೇಖೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟ. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಅತಿ ವಿಶಾಲ ಪ್ರತ್ಯಾಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಸನೀಯ ನಿಯಂತ್ರಣ (legislative control) ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪರಿಶೀಲನಾ ಸಮಿತಿಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ.

2. ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮತ್ತು ಶಾಸಕಾಂಗ: ಸಂವಿಧಾನದ ಕುರಿತು ಅಂತಿಮ ಮಾತು ಯಾರದು? ಸಂಸತ್ತಿನ (Parliament) ತಿದ್ದುಪಡಿ ಅಧಿಕಾರ (amending power) ಮೂಲ ರಚನೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲಾರದು ಎಂದು Kesavananda Bharati Sripadagalvaru v. State of Kerala, AIR 1973 SC 1461 ಪ್ರಕರಣ ನಿರ್ಣಯಿಸಿತು. ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಚುನಾವಣಾ ವಿವಾದವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಒಂದು ತಿದ್ದುಪಡಿಯನ್ನು (amendment) Indira Nehru Gandhi v. Raj Narain, AIR 1975 SC 2299 ಪ್ರಕರಣ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ಒಂದು ವಿವಾದವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯಿಕ ಅಧಿಕಾರ, ಅದನ್ನು ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡುವ ಸಂಸ್ಥೆ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದು. ವಿಮರ್ಶೆ: ಈ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಸಿದ್ಧಾಂತದ ತಿರುಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಅವು ನ್ಯಾಯಾಂಗವನ್ನು ತನ್ನದೇ ಅಧಿಕಾರಗಳ ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಣಾಯಕನನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡುತ್ತವೆ. "ಮೂಲ ರಚನೆ"ಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತವೆ.

3. ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಾಂಗ: ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಯಾರು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ? ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ (High Courts) ಮತ್ತು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ (Supreme Court) ರಿಟ್ (writ) ಅಧಿಕಾರವ್ಯಾಪ್ತಿ (jurisdiction) ಮೂಲ ರಚನೆಯ ಭಾಗ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹೊರಗಿಡಲಾಗದು ಎಂದು L. Chandra Kumar v. Union of India, AIR 1997 SC 1125 ಪ್ರಕರಣ ನಿರ್ಣಯಿಸಿತು. 14 ಜುಲೈ 2021 ರಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾದ Madras Bar Association v. Union of India ಪ್ರಕರಣ, ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ಸದಸ್ಯರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದ ಅವರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯ ಕುರಿತ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. 2015 ರಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನೇಮಕಗಳ ಆಯೋಗವನ್ನು (National Judicial Appointments Commission) ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ಆ ಸಂಸ್ಥೆ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರನ್ನು ಆರಿಸುವಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಮಂತ್ರಿಗೆ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಪಾತ್ರ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಮರ್ಶೆ: ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ನ್ಯಾಯನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಾಂಗದ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ರಕ್ಷಿಸಿವೆ. ಆದರೆ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ, ಫಲಿತಾಂಶವೆಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಹೊರಗಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನದೊಂದಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

4. ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ನೀತಿ. ನ್ಯಾಯಿಕ ವಿಮರ್ಶೆ (judicial review) ಇತರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಏಕೈಕ ನಿಯಂತ್ರಣ ಅವುಗಳ ತಮ್ಮದೇ ಸಂಯಮ ಎಂದು Asif Hameed v. State of Jammu and Kashmir, AIR 1989 SC 1899 ಪ್ರಕರಣ ಎಚ್ಚರಿಸಿತು. ವಿಮರ್ಶೆ: ನೀತಿಯ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ವ್ಯಾಪಕ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧಾಂತ ತಡೆಯಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರದ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣದ ಅಪಾಯವನ್ನೇ ಅವು ಎದುರಿಸುತ್ತವೆ.

ಆಡಳಿತ ಕಾನೂನು ಟೀಕಾಕಾರರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ

ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಒಂದು ಅಂಗದೊಳಗಿನ ದುರುಪಯೋಗದ ಕುರಿತು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಟೀಕೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲೆಂದೇ ಆಡಳಿತ ಕಾನೂನು (administrative law) ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಅಂಗಗಳ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳನ್ನು ಅದು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತ್ಯಾಯೋಜಿತ ಶಾಸನದ ನಿಯಂತ್ರಣ. ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಶಾಸಕಾಂಗದ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (laying before), ಅದರ ಸಮಿತಿಗಳು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತವೆ, ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (publication), ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅನಿಯಂತ್ರಿತತೆಗಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನ್ಯಾಯನಿರ್ಣಯದ ನಿಯಂತ್ರಣ. ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣಗಳು ನೈಸರ್ಗಿಕ ನ್ಯಾಯವನ್ನು (natural justice) ಪಾಲಿಸಬೇಕು, ಕಾರಣಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕು. ಅವುಗಳ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ನ್ಯಾಯಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿವೆ.

ವಿವೇಚನಾಧಿಕಾರದ (discretion) ನಿಯಂತ್ರಣ. ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ವಿವೇಚನಾಧಿಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರತೆಗಾಗಿ, ಅಸಂಬದ್ಧತೆಗಾಗಿ, ಅನುಚಿತ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ, ಅಸಮಂಜಸತೆಗಾಗಿ (unreasonableness) ಮತ್ತು ಅಪ್ರಮಾಣತೆಗಾಗಿ ಪುನರ್ವಿಮರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ.
ನ್ಯಾಯಿಕವಲ್ಲದ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳು. ಒಂಬಡ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗಳು (ombudsmen), ಜಾಗೃತ (vigilance) ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಲೆಕ್ಕಪರಿಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳದೆಯೇ ಕಾರ್ಯಾಂಗವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತವೆ.

ಒಂದು ಶುದ್ಧ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಮಾಡಲಾರದುದನ್ನು ಈ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆಧುನಿಕ ಸರ್ಕಾರ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಅಂಗಗಳು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಚಲಾಯಿಸುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ಕಾನೂನು ಅಧಿಕಾರ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆ.

ತೀರ್ಮಾನ

ಒಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮವಾಗಿ, ಅಧಿಕಾರ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಸಾಧ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ, ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವೂ ಅಲ್ಲ. ಆಧುನಿಕ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬೆರೆತ ಕಾರ್ಯಗಳು ಬೇಕು, ಮತ್ತು ಭಾರತ ಒಂದು ಜಲನಿರೋಧಕ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಆದರೆ ಒಂದು ತತ್ವವಾಗಿ, ಅದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಅಂಗ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯಬಾರದು, ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಕಾರ್ಯಾಂಗದಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಅದರ ತಿರುಳು. ಭಾರತೀಯ ಕಾನೂನು ಆ ತಿರುಳನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಅಸಮ ಅನ್ವಯ. ಕಾರ್ಯಾಂಗದ ಕಾನೂನು ರಚನೆ ಸಡಿಲವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ತನ್ನದೇ ಅಧಿಕಾರಗಳು, ಅದರ ನೇಮಕಾತಿಗಳ ಮೇಲಿನವೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅದರ ತನ್ನದೇ ಸಂಯಮದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿವೆ.

ಅಂಶ	ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬಲ	ದೌರ್ಬಲ್ಯ
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ	ಅಧಿಕಾರದ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ	ಒಂದು ಅಂಗದೊಳಗಿನ ದುರುಪಯೋಗ ಮುಟ್ಟದೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ
ಪ್ರತ್ಯಾಯೋಜನೆ	ಅತ್ಯಗತ್ಯ ನೀತಿ ಶಾಸಕಾಂಗದ ಬಳಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ	ನೀತಿ ಮತ್ತು ವಿವರವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ
ಮೂಲ ರಚನೆ	ನ್ಯಾಯಿಕ ಅಧಿಕಾರ ರಕ್ಷಿತ	ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತವೆ
ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ನೇಮಕಾತಿಗಳು	ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸುರಕ್ಷಿತ	ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣರಹಿತ

ಉಪಸಂಹಾರ. ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ, ಅಧಿಕಾರ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಒಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮವಾಗಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ತತ್ವವಾಗಿ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲಾರದು, ಮತ್ತು ಅದರ ಶುದ್ಧ ರೂಪ ಕಲ್ಯಾಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆಧುನಿಕ ಚಿಂತನೆ ಅದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನವಾಗಿ ಪುನರ್‌ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ (Madison). ಭಾರತ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಮಿತಿಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರತ್ಯಾಯೋಜನೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ (Delhi Laws Act ಪ್ರಕರಣ, Hamdard Dawakhana ಪ್ರಕರಣ). ಅದು ನ್ಯಾಯಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಮೂಲ ರಚನೆಯಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ (Kesavananda Bharati ಪ್ರಕರಣ, Indira Nehru Gandhi ಪ್ರಕರಣ, L. Chandra Kumar ಪ್ರಕರಣ). ಅದು ನ್ಯಾಯನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೂ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ (Madras Bar Association ಪ್ರಕರಣ). ನ್ಯಾಯಾಂಗವೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನದೇ ಸಂಯಮದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೇ ಅದರ ಉಳಿದ ದೌರ್ಬಲ್ಯ (Asif Hameed ಪ್ರಕರಣ). ಒಂದು ಸಮರ್ಥ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಆ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಇತರವುಗಳಷ್ಟೇ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು.

LL.B. (Three Years) Sem 3 Administrative Law 2014 Dec Question Paper with Solutions in Kannada